tekst en beeld: Eva Krul

Snowkiten is wat ik het liefste doe”, dat is wat ik mij bedenk wanneer ik los ga op de ‘snowkitevlakte’ Hardangervidda in Noorwegen. Met de kite als lift cruise ik bergen op. Ik maak indrukwekkende tochten door het steeds veranderende landschap. Glooiende heuvels, steilere pieken, bevroren huisjes…
Net als het landschap veranderd het weer ook. We zijn dan ook redelijk f*cked wanneer de wind het opeens laat afweten gedurende onze trip door de heuvels. Het is zeker een uur lopen. Door de poeder, waar je zo nu en dan tot je heupen in weg zakt. Gelukkig is daar het back-up systeem en de must have voor op snowkitetrip:
Ik ruil de skins in mijn rugtas om voor de kite. “Hey guys, ik zie jullie zo bij de auto. Ik split ‘m!”.

Het splitboard
Het splitboard wordt tot op heden voornamelijk gebruikt om de freeride snowboarder naar de vetste poederspots te brengen. De boards bestaan al langer dan dat ik dacht. Ik verbaas me dan ook een beetje over het feit, dat ik er niet vaker iets over heb gehoord of gelezen in de snowkite scene.

Ik heb op snowkite trip een splitboard mee. Ik wil ontdekken of het board comfortabel is. Of het board me voldoening geeft zowel aan de kite de bergen in, als snowboardend in de poeder of op de pistes van het nabijgelegen ski gebied.
Is het splitboard de uitkomst voor snowkiters? In mijn board zit nu immers een back-up systeem voor in de back country en diverse no-wind activiteiten…

Splitten op de Lupin Twin
De Lupin Twin van Prior is een fijn chickie-board. Hybrid rocker met smalle taille en een flex patroon. En, mooie vrouwelijke graphix! Dit board ga ik komende weken rijden. Op het board zitten de meest populaire splitboard bindingen: Spark. De straps zijn comfortabel. Evenals de highbacks die ik in kan stellen naar mijn wens. Ik heb ze voor het snowkiten 5% naar achteren gezet omdat ik vooral heelside rijd.

Op een windstille dag besluit ik het boardje voor het eerst om te bouwen. Op vier plaatsen zit het board met klemmen aan elkaar vast. De belangrijkste bevestigingen zijn de bindingen. Door een pen (slider pin) uit het binding systeem te trekken, kan ik de binding er af schuiven. Easy peasy. Ik maak vervolgens de twee klemmen aan de uiteindes van het board los. Ten slotte schuif ik het board uit elkaar. Voila (of Voile ;)): Twee tourskies!
Ik zet de bindingen in de lengterichting op het board op de pucks. Ik vergeet hierbij bijna de kies om te ruilen: De slanke taille moet aan de binnenkant zitten en het board moet dus niet meer “aansluiten”.
So far so good.
Ik moet nu de stijgvellen (skins) er nog op plakken. Zonder deze heb ik geen grip en kan ik niet hiken. De skins van G3 wegen licht en draag ik dus zonder problemen mee op snowkite trip door het gebied. Ik haal ze uit mijn rugtas. Ze lijken op twee opgerolde vellen vloerbedekking. Het blijkt een kleine kunst om ze in een keer recht op de tourskies te plakken. Dit lukt me dus ook niet direct. Geef niet. Na drie keer proberen zitten ze er op.

Ik begin met lopen op een vlak stuk. Helaas heb ik hier nog geen goede techniek voor. Ook heb ik geen ‘skistokken’ bij me. Ik til mijn benen te hoog op, wat veel energie kost. Na een tijdje heb ik ‘m door! Ik ben aan het sloffen door de sneeuw. Berg op zet ik de klem op het board omhoog, wat omhoog lopen relaxed maakt. Als ik bovenop een bergje sta, haal ik de skins er af en bouw ik weer een snowboard.

Voor dit alles moet je een beetje geduld hebben. Maar ja: Als je simpel & snel wil –en met zo min mogelijk hersenactiviteit, dan ga je gewoon in een gondel omhoog naar de geprepareerde pistes in Brixen. Toch?

Snowkite liefde
Ik hou ervan om wat tricks te doen. Om te racen over poedervlakten en om bergen af te rijden. Het splitboard houdt zich in alle omstandigheden goed en ik voel aan wat ik aan het board heb. De verschillen met een regulier board zijn wat mij betreft nihil.
Wanneer het niet waait ga ik splitten. Ik hike bergen op en board naar beneden. Ook heb ik het board op een windloze dag meegenomen naar de pistes van Geilo waar ik gemakkelijk de verschillende pistes afrijd.
Wanneer de wind constant en krachtig is, ga ik op trip met mijn kite. Ik voel me veilig en zelfzerzekerd. Met mijn splitboard kan ik gemakkelijk terug lopen mocht er iets mis gaan. En dat kan natuurlijk altijd: Een lijntje van de kite breekt. Een windgat of het helemaal wegvallen van de wind…
Een splitboard is wat mij betreft naast de GPS, goggle, buff en ‘warmte zakjes’ dé nieuwe must-have op snowkite trip:
Snowkiten is mijn liefde, en je liefde doe je natuurlijk nooit te kort.

Voor meer info of het huren van een splitboard check je www.splitboardshop.nl

meer weten over snowkiten? lees gearcheck snowkiten: foilkite versus tubekite

(met dank aan http://www.splitboardshop.nl/ )